عبادت و زهد امام موسي كاظم
پس از پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله، امامان معصوم علیهم السلام بهترین الگوهای عینی برای ما در صحنه زندگی فردی و اجتماعی هستند، زیرا هر اجتماعی به الگویی نیاز دارد تا برای رسیدن به زندگی متعالی و ایدهآل، آن را هدایت و رهبری كند. وجود الگو، در تكامل و تربیت وجودی هر فرد نقش حساس و ضرورت حیاتی دارد. گئون، یكی از بزرگترین متفكران جهان امروز فرانسه، میگوید:"درد امروز جهان، نداشتن قهرمان است كه سمبل و الگوی اجتماع قرار گیرد."(1)
علم روان شناسی، وجود قهرمانان و انسانهای وارسته از جهات اخلاقی را به عنوان نمونه و الگو برای بشریت لازم میداند. امروزه و در بحران كنونی، شاید به جرأت بتوان گفت بهترین خدمت به توده مردم، شناساندن قهرمانان و الگوهای وارسته علمی و فكری و معرفی مردان وارسته الهی است.لذا در این مقاله برآنیم تا به معرفی سجایای اخلاقی و فضایل و كرامات امام موسی بن جعفر علیهماالسلام بپردازیم.
یكی از برجستهترین نشانههای رهبران مكتبی، زهد و پارسایی و عبادت در درگاه خداست. در چنین روزگاری، ابراهیم بن عبدالحمید میگوید: "به خانه امام رفتم. او به نماز ایستاده بود. در خانهاش چیزی نبود، مگر منسوجی از برگهای درخت خرما (یا جامهای بسیار خشن) و شمشیری آویخته و یك قرآن."(2)
شیخ مفید درباره عبادت و زهد امام مینویسد: "عابدترین مردم زمان خویش بود. شبها به عبادت خدا مشغول بود و هرگاه در برابر خداوند به سجده میافتاد، سجده را طولانی میكرد و چنان گریه میكرد كه موهای صورتش از اشك تر میشد."(3)
"شبلنجی" یكی از علمای اهل تسنن، میگوید: "امام موسی كاظم علیه السلام عابدترین و عارفترین مردم زمان خویش بود. از همه داناتر و بخشندهتر بود، به مستمندان میرسید و بیشتر اوقات مشغول راز و نیاز با خدا بود و چنین میگفت: خدایا مرگ را بر من آسان گردان و در هنگام حساب مرا ببخش."(4)
نوشته: زائربقيع در: چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386 |
|
