بی كسان را كس تویی
خواجگی هر دو عالم تا ابد
كرده وقف احمد مرسل احد
یا رسول الله بس درمانده ام
باد در كف، خاك بر سر مانده ام
بی كسان را كس تویی در هر نفس
من ندارم در دو عالم جز تو كس
یك نظر سوی من غمخواره كن
چاره ی كار من بیچاره كن
گرچه ضایع كردهام عمر از گناه
توبه كردم عذر من از حق بخواه
روز و شب بنشسته در صد ماتمم
تا شفاعت خواه باشی یك دمم
از درت گر یك شفاعت در رسد
معصیت را مهر طاعت در رسد
ای شفاعت خواه مشتی تیره روز
لطف كن شمع شفاعت بر فروز
دیده ی جان را بقای تو بس است
هر دو عالم را رضای تو بس است
داروی درد دل من مهر توست
نور جانم آفتاب چهر توست
هر گهر كان از زبان افشانده ام
در رهت از قعر جان افشانده ام
زان شدم از بحر جان گوهر فشان
كز تو بحر جان من دارد نشان
حاجتم آن است ای عالی گهر
كز سرفضلی كنی در من نظر
"عطار نیشابوری- منطق الطیر"
نوشته: زائربقيع در: یکشنبه چهارم فروردین 1387 |
|
