خبردادن از شهادت خويش
روزي امام حسن عليهالسلام به فرزندان و بستگان خويش فرمود: «إنّي أَموُتُ بالسَّمِّ؛ من با سمّ به شهادت ميرسم.» اهل بيت ايشان پرسيدند: چه كسي به شما سمّ خواهد داد؟ فرمودند: «جارِيَتي أَوْ إمْرَأَتي ؛ كنيزم يا همسرم.» به او عرض كردند: «أَخْرِجْها عَنْ مِلْكِكَ عَلَيْها لَعْنَةُ اللّهِ؛ او را -كه لعنت خدا بر او باد- از ملك خويش خارج سازيد.»
امام عليهالسلام فرمودند: «هَيْهاتَ مِنْ إِخْراجِها وَ مُنْيَتي عَلي يَدِها؛ هرگز چنين نميكنم و حال آنكه آرزوي من به دست او محقق ميشود.». «ما لِيَ مِنْها مَحيصٌ وَ لَوْ أَخْرَجْتُها ما يَقْتُلُني غَيْرُها كانَ قَضاءً مَقْضِيّا وَ أَمْرا واجِبا مِنَ اللّهِ؛ مرا گريزي از اين شهادت نيست و اگر او را خارج كنم كسي غير از او نيست كه مرا بكشد [درحالي كه]شهادت من قضاي حتمي و امر واجبي از ناحيه خداوند است.»
چند روزي از اين خبر نگذشته بود كه معاويه (لعنةالله عليه) همسر آن حضرت را فريب داد و به واسطه او، آن حضرت را به شهادت رساند. امام عليهالسلام درهنگام شهادت به همسرش چنين فرمود: «يا عَدُوَّةَ اللّهِ! قَتَلْتَني قاتَلَكَ اللّهُ أَما وَاللّهِ لاتُصيبَنَّ مِنّي خَلْفا وَ لاتَنالينَ مِنَ الْفاسِقِ؛ عَدُوِّ اللّهِ خَيْرا أَبَدا؛ اي دشمن خدا! تو مرا كشتي، خدا تو را بكشد، آگاه باش كه به خدا سوگند! از من فرزندي باقي نخواهي گذاشت و از [معاويه] فاسق و دشمن خدا به تو خيري نخواهد رسيد.»
نوشته: زائربقيع در: سه شنبه نوزدهم مرداد 1389 |
|
